دستم را محکم بگیر

دلم را محکمتر

آنقدر محکم که بچسبد به هم تکه و پارچه های دل شکسته ام

گاهی باور نمی کنی اما باز برمی خیزی با همان زانوهای زخمی ، با همان دل شکسته

اینبار مغرورتر شاید هم کمی مصممتر

به پایان می رسد این درد

اما در خیالت چه کس ها که می میرن چه کس ها که جان می گیرن

چه باورها که فرو می ریزن چه اعتقادها که رنگ می بازن

روحت چنان خسته و بی قرار که آرزو می کنی خواب چند ساله

اما زمان ، زمان بیداریست و تو ناگزیر از برخاستن

خیلی سال گذشت گاهی زود گاهی دیر گاهی خوب گاهی بد من اما امرور همانجا ایستادم همان شب که بی تاب زایش عشق بودم در پرتو آفتاب منتظر آمدنت بودم می خواستم ببینمت با چشم دل ، نه با چشم سر از عشق گفتی و من چ

درست لحظه ای که دل می دهی همان دم که عاشق می شوی همان روز که گره می زنی با ریسمان عشق دلت را به دلش نفست را به نفسش زندگیت را به عشقش خنده ات را به شادیش گریه ات را به غصه هایش حلقه می کنی دست بر گردن